Kiedy pisałem na Pokewaw.pl o nowych zaprezentowanych zestawach Lego Pokemon, stwierdziłem – o! to, są właśnie zestawy z Pokemonami, którymi będę mógł się bawić z moim 4-letnim synem. Nic bardziej mylnego, bo… sam mój syn nie chce się nimi bawić.
Chłopie, musisz mieć przynajmniej 6 lat…
Powinienem w ogóle zacząć od początku. Samo LEGO nie przewidziało zestawów dla dziecka w wieku mojego syna (4 lata), więc nie mam żadnych pretensji. Najniższa kategoria wiekowa dla zestawów to 6 lat minimum, zresztą prezentuję to w poniższej tabeli:
Więc przyznaję, że moja chęć zakupu LEGO mojemu synowi podyktowana jest też po prostu moją chęcią zabawy z nim LEGO Pokemon! Stwierdziłem, że czas by syn wybrał swojego „pierwszego startera” (ekhem – „partnera”) i pokazałem mu jakie są zestawy dostępne od sierpnia.
Podumał trochę, pooglądał wszystkie, ale… nie zrobiły na nim wrażenia. Trochę się nie dziwię – na mnie też nie zrobiły wrażenia (ale mimo wszystko cieszę się, że są w końcu zestawy do zabawy a nie tylko postawienia na półkę).
Ogólnie rzecz biorąc, młody stwierdził, że te Pokemony wyglądają trochę dziwnie. Rozpoznał praktycznie wszystkie, ale niezbyt podobały mu się z wyglądu. Najbardziej trafił do niego zestaw z domkiem treningowym Pikachu, ale też nie był idealny. Jego pierwsze pytanie brzmiało „jak się do niego wchodzi” i kiedy pokazałem mu tył zestawu to dopiero wtedy mu się spodobał.
To w sumie nie jest dziwne, bo domek Pikachu
jest skierowany do tej najmłodszej grupy wiekowej ze wszystkich zestawów LEGO Pokemon.
Pozostałe zestawy nie zrobiły na nim dużego wrażenia, ale to przez to, że żaden z zestawów nie miał jego ulubionego Pokemona, jakim jest Vaporeon
. No ale nie był to oczywiście jedyny jego zarzut. Oprócz ogólnego wyglądu Pokemonów i ich doborów w zestawach – nie do końca spodobała mu się ich interaktywność. Mój syn myślał, że Pokemony w LEGO będą jak figurki ludzików. Małe i skromne, a same zestawy to będą domy, stadiony i tory przeszkód dla nich. Nie spodziewał się, że same Pokemony trzeba będzie składać, a dodatkowe „budowle” do nich będą tak proste, albo nie będzie ich wcale.
Ja z jednej strony go rozumiem, a z drugiej strony rozumiem też podejście LEGO, by Pokemony były większe, by dzieciaki mogły je wziąć spokojnie w ręce i mieć z nimi większą interaktywność. Ktoś mi powie, że Smart Brick musi się w nich zmieścić, dlatego są takie duże, ale jak LEGO zapowiadało Smart Bricki to umieściło je również w Smart Figurkach, które same z siebie są interaktywne. Można było je więc umieścić w figurkach potencjalnych Pokemonów.
To robi taki dźwięk?
Kolejny czar prysł, kiedy pokazałem mu Smart Bricki i jak Pokemony wydają dźwięki. Był bardzo niezadowolony. Nie podobało mu się. Nie są to dźwięki ani z anime, ani z gier, ani z filmików na YT które ogląda mój syn, a wypuszcza je TPCi. To są dźwięki wymyślone i stworzone specjalnie przez LEGO dla smart bricków i mojemu synowi się po prostu nie spodobały. Brzmią zbyt robotycznie, sztucznie, trochę przerażająco dla niego. Ja się mu nie dziwię. Mi też się nie podobają, z tych samych powodów.
Dodatkowe światełka nie są czymś co szczególnie przyciągałoby go w tych Pokemonach. W sumie… dlaczego Pokemonom świecą brzuchy? Jak by się tak zastanowić to ja też nie do końca rozumiem. Wydaje mi się, że to ma po prostu podkreślać interaktywność i dodawać wrażenia wizualne oprócz dźwiękowych. Ale dla mnie to sztuka dla sztuki.
Ja powiem szczerze, że niektóre zestawy są dla mnie fajne (jak chociażby ten z Gengarem), a niektóre są bez sensu. Nie jestem zwolennikiem Smart Bricków i uważam to za skok na kasę. Nie podoba mi się, że we wszystkich zestawach „smart” jest wrzucone na siłę i trzeba wydać więcej kasy by nie mieć „wybrakowanego” zestawu.
Zobaczymy jeszcze jak te zestawy oficjalnie wyjdą i zabiorę syna do mojego Poznańskiego LEGO Store. Czy zmieni wtedy zdanie po pokazie? Czy jednak zostanie przy swoim? A jaka jest wasza opinia?
